De bankdirecteur

Een van de eerste officiële gesprekken die wij in het Duits hebben gevoerd was met de bankdirecteur die ons mogelijk een hypotheek wilde verstrekken voor het pand. Het gesprek stond gepland in Landhaus Westfeld zoals ons Gasthof in augustus 2015 nog heette. De dag voor het gesprek reden we van Heemskerk naar Westfeld. Tijdens de rit zei ik tegen Hélène “volgens mij gaat de bankdirecteur morgen aan jou vragen waarom je dit hotel wilt kopen”. En dan moet je in het Duits je verhaaltje klaar hebben
Om tien uur de afspraak met de bankdirecteur en daarna zouden we “der vorherige Eigentümer“ van Landhaus Westfeld gaan helpen met het schoonmaken van de kamers. Een win-win situatie, het Landhaus draait door en wij leren de kneepjes van het schoonmaken en het pand kennen.
Beide hebben wij pak één aan. Helene een prachtig jurkje en mooie hoge hakken. Ik in het pak wat ik gekocht had voor de koninklijke opening van het Scheepvaartmuseum. Volgens Duitse traditie komt de bankdirecteur stipt op tijd binnenlopen. Na wat priet praat over koetjes en kalfjes, (en dat valt toch niet mee in het Duits) vraagt de bankdirecteur aan Hélène waarom zij een hotel wil beginnen in het Sauerland. Na een paar mooie volzinnen en antwoord gevend op de vragen overhandigt Hélène ons ondernemersplan. De eerste punten zijn gescoord, want het is vertaald in het Duits. Volgens de directeur bijzonder, het leek ons niet meer dan logisch.
Er wordt direct gezocht naar het hoofdstuk Financiën. Wat willen deze Nederlanders eigenlijk lenen en hoeveel eigen geld brengen zij in. Blijkbaar valt het goed in zijn straatje, want wij krijgen meteen van hem te horen:
1. Het bedrag wat wij maximaal kunnen lenen.
2. Het rentepercentage.
3. In hoeveel jaar de hypotheek moet worden afgelost.
Dit laatste punt is voor ons een tegenvaller. Wij willen de aflossing over 15 jaar spreiden, de bankdirecteur wil dat wij in 10 jaar aflossen. Dit is voor ons financieel wel even “een dingetje” zoals Carel zou zeggen. De maandelijkse aflossing bij 10 jaar is, zeker de eerste jaren, een brug te ver. Dit zou betekenen dat de hypotheek niet door gaat en dus ook de koop niet. We gaan er beide nog een nachtje over slapen. De afspraak is dat wij de week erop het gesprek voortzetten bij de bank. Tijdens het afscheid nemen geven wij aan dat we ons gaan omkleden voor de schoonmaak. De bankdirecteur vraagt aan Hélène of zij zich voor hem zo mooi heeft aangekleed. “Ja natuurlijk heb ik dit gedaan” waarop de man mij een grote klap op mijn schouder geeft en zegt “ 15 jaar geen probleem”.
De volgende dag krijgen we een mail met de 3 afgesproken punten over het te lenen bedrag, de rente die we per maand betalen en aflossingstijd. Niet meer en niet minder staat er in de mail. Na twee weken een telefoontje, of alles duidelijk is? Ja alles is duidelijk maar wanneer komt het officiële schrijven. Dat hebben jullie toch per mail ontvangen? Na ondertekening van een uitdraai van de mail is de hypotheek geregeld en afgerond en ons avontuur kan nu echt beginnen.

Laatste Tweet

gasthofwestfeld

gasthofwestfeld

Koud.

Read more