Westfeld: een verzorgd dorp

De eerste keer dat wij door Westfeld reden  verbaasde het ons hoe schoon en netjes het dorp eruit ziet. Niet alleen zien de huizen er verzorgd uit, ook de tuinen worden heel goed bijgehouden.  Wij krijgen dit ook heel vaak van de gasten terug  “wat is Westfeld schoon  en wat ziet alles er verzorgd uit”

Dat schone en nette gaat natuurlijk niet vanzelf. Iedere zaterdag zijn de meeste  Westfelders  aan het werk rondom het huis. Naast de werkzaamheden aan het pand zelf [schilderwerk] is men het gehele jaar bezig met werken in en om de tuin.

In de lente start het grasmaaiseizoen. Grasmaaien doen ze hier niet met een handgrasmaaier maar het liefst met een motormaaier waar je op kan zitten of een grasmaaier met benzinemotor. Het maaien gebeurt  iedere twee weken. Het  gras mag geen tijd hebben om te groeien. De graskantjes rondom de tuinen en de bomen worden gekort met de kantenmaaier op benzine.  Het gras wordt dan bij elkaar “geharkt” met de bladblazer. Het grasmaaiseizoen loopt door tot de herfst.

In de herfst vallen vanaf half september de eerste bladeren van de boom en voordat ze in de tuin liggen heeft men die bladeren al verzameld  met de bladblazer. Daarnaast begint men ook met  het snoeien / omzagen van bomen. Dit gebeurt allemaal met de motorkettingzaag. Eerst de boom om en daarna wordt deze in stukken gezaagd, uiteraard met de motorzaag. Alle kleine losse stukken / takken worden dan weer met de bladblazer bij elkaar “geharkt”.  Als men klaar is lijkt het net of er helemaal geen boom  heeft gestaan.  Alles keurig opgeruimd.

In de winter wordt de sneeuw direct verwijderd . De Westfelders maken hun eigen straatje bij de voordeur schoon, de stoep rondom het huis en zelf de straat voor het huis. Dit doet men met de sneeuwfrees of sneeuwsquat. Ligt er niet voldoende sneeuw voor de frees, dan pakt men de bladblazer. Als de sneeuw maar weg is rondom het huis.  Hoe anders in Nederland….maar daar sneeuwt het gelukkig niet vaak!  

Vanaf het begin dat wij hier wonen verbaas ik mij dat alle werkzaamheden, hoe klein ook, machinaal worden uitgevoerd. Vooral de bladblazer is een geliefd gereedschap bij klussen rondom het huis. De geluiden van de bladblazer, kettingzaag en sneeuwfrees “verstoren” de heerlijke rust die door de week én op zondag in het dorp heerst. Ik neem het op de koop toe. Het is gelukkig maar één keer in de week zaterdag en de nette uitstraling van het dorp gaat boven wat geluid(-soverlast). Tenslotte zijn we zelf ook aan het werk in en rondom het huis / tuin en natuurlijk met gereedschap dat geluid maakt.

Weiterlesen

De bankdirecteur

Een van de eerste officiële gesprekken die wij in het Duits hebben gevoerd was met de bankdirecteur die ons mogelijk een hypotheek wilde verstrekken voor het pand. Het gesprek stond gepland in Landhaus Westfeld zoals ons Gasthof in augustus 2015 nog heette. De dag voor het gesprek reden we van Heemskerk naar Westfeld. Tijdens de rit zei ik tegen Hélène “volgens mij gaat de bankdirecteur morgen aan jou vragen waarom je dit hotel wilt kopen”. En dan moet je in het Duits je verhaaltje klaar hebben
Om tien uur de afspraak met de bankdirecteur en daarna zouden we “der vorherige Eigentümer“ van Landhaus Westfeld gaan helpen met het schoonmaken van de kamers. Een win-win situatie, het Landhaus draait door en wij leren de kneepjes van het schoonmaken en het pand kennen.
Beide hebben wij pak één aan. Helene een prachtig jurkje en mooie hoge hakken. Ik in het pak wat ik gekocht had voor de koninklijke opening van het Scheepvaartmuseum. Volgens Duitse traditie komt de bankdirecteur stipt op tijd binnenlopen. Na wat priet praat over koetjes en kalfjes, (en dat valt toch niet mee in het Duits) vraagt de bankdirecteur aan Hélène waarom zij een hotel wil beginnen in het Sauerland. Na een paar mooie volzinnen en antwoord gevend op de vragen overhandigt Hélène ons ondernemersplan. De eerste punten zijn gescoord, want het is vertaald in het Duits. Volgens de directeur bijzonder, het leek ons niet meer dan logisch.
Weiterlesen

Doen we het of doen we het niet?

De tijd vliegt voorbij, onze tweede winter in het Sauerland zit erop. En wat voor een winter. De eerste sneeuw is half november gevallen en nu half maart voel je de lente in de lucht ondanks dat er nog volop wordt geskied in Winterberg.
Jaren van dubben gingen hier aan vooraf : doen we het wel of doen we het niet? Er zijn meer dan vijf honderd redenen om het niet te doen en dan toch gooi je alle zekerheden in één keer overboord. Je neemt de stap: een eigen gasthof en ook nog eens in het buitenland.

September 2015 zijn wij gestart en vanaf de eerste dag gasten in en om je eigen huis. Dat was toch wel even wennen voor ons beide. Hélène heeft dan wel een opleiding gehad in de horeca en bij een aantal top restaurants gewerkt, de laatste jaren stond ze voor de klas als docent Facilitair management op een hoge school. Ik had helemaal geen ervaring in de horeca behoudens lekker eten en genieten van een glas rode wijn. En dan staan er op 5 september 2015 16 gasten voor de deur die bij je blijven logeren.

Weiterlesen

Laatste Tweet

gasthofwestfeld

gasthofwestfeld

Het wordt weer mooi vandaag.

Read more