Doen we het of doen we het niet?

De tijd vliegt voorbij, onze tweede winter in het Sauerland zit erop. En wat voor een winter. De eerste sneeuw is half november gevallen en nu half maart voel je de lente in de lucht ondanks dat er nog volop wordt geskied in Winterberg.
Jaren van dubben gingen hier aan vooraf : doen we het wel of doen we het niet? Er zijn meer dan vijf honderd redenen om het niet te doen en dan toch gooi je alle zekerheden in één keer overboord. Je neemt de stap: een eigen gasthof en ook nog eens in het buitenland.

September 2015 zijn wij gestart en vanaf de eerste dag gasten in en om je eigen huis. Dat was toch wel even wennen voor ons beide. Hélène heeft dan wel een opleiding gehad in de horeca en bij een aantal top restaurants gewerkt, de laatste jaren stond ze voor de klas als docent Facilitair management op een hoge school. Ik had helemaal geen ervaring in de horeca behoudens lekker eten en genieten van een glas rode wijn. En dan staan er op 5 september 2015 16 gasten voor de deur die bij je blijven logeren.

Nu slapen we er geen minuut minder van als we voor 16 man een ontbijt moeten klaar maken. Dat eerste ontbijtje klaar maken was wel even zweten hoor. En wat dacht je van kamers stofzuigen, bedden opmaken, toiletpotten schoonmaken, bergen met handdoeken wassen, koffie en thee serveren tijdens het ontbijt, biertje tappen, linnengoed voor op bed wassen en strijken, gasten ontvangen. Zo zijn alle werkzaamheden die bij het Gasthof horen nieuw voor je.

Naast deze werkzaamheden hebben wij nu ook een gigantische pand wat onderhouden moet worden plus een schitterende tuin. Toen wij in Heemskerk woonde hadden wij bewust gekozen voor een appartement omdat tuinieren niet onze hobby was. Dat is binnen een jaar veranderd, het mag van mij lente worden want dan kunnen wij weer tuinieren. Wat is dat toch heerlijk rustgevend en geeft het een ongelofelijke voldoening. En wat is er leuker dan je vrienden uitnodigen om een dagje in de te tuin werken en s’ avonds genieten van Hélène haar kookkunsten en een biertje te drinken in je eigen Stube.

Dit is eigenlijk de eerste keer dat ik een woord Duits schrijf, dat is namelijk wel “een dingetje” zoals Carel altijd zegt. Voordat wij de eerste gasten ontvingen moest er nog wel het een en ander geregeld worden, uiteraard allemaal in het Duits en volgens de Duitse regels. Gelukkig hebben wij veel gebruik mogen maken van de kennis van de vorherige Eigentümer. Hij heeft ons in contact gebracht met de juiste mensen, en ook niet onbelangrijk, hij spreekt een aardig woordje Duits. Zo hebben we in het korte tijd heel wat gesprekken met onder andere de directeur van de bank, de notaris, de gemeente ambtenaar, de leverancier voor oa de broodjes, de bierleverancier, de verzekeringsagente, de elektricien, enz. Wat ons verbaasde was dat iedereen ons probeerde te begrijpen ondanks ons mavo Duits. Zo is het allemaal in hele korte tijd, vlak voor de opening op rolletjes gelopen. Gelukkig niets geen “ik vertrek” verhalen, gewoon open gaan en direct draaien.

Nu zo´n 16 maanden verder gaan we ons bezig houden met het binnenhalen van boekingen voor de zomer. Eerst een paar dagen vrij, even naar Nederland voor familiebezoek en dan rondom Westfeld/ Schmallenberg/ Winterberg een paar mooie wandelingen maken. Deze kunnen we mee geven aan de gasten. Werken en wandelen in één. Kortom genieten in het Sauerland en nog geen dag spijt van de stap die we genomen hebben.

Laatste Tweet

gasthofwestfeld

gasthofwestfeld

Ze staan er gekleurd op onze motorrijders.

Read more